Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2014

Οι αληθινοί μας χειμώνες..



Υπάρχουν οι χειμώνες με τα prive club και τα χειμερινά θέρετρα που μεταφέρουν την "Μύκονο" σε ένα χιονισμένο τοπίο, με κακόγουστα μαγαζιά. Υπάρχουν οι χειμώνες των "πάρτι μέχρι το πρωί" και της ευκαιρίας για ένα γρήγορο ξεσάλωμα, πριν την επανέναρξη της εργασιακής ρουτίνας. Τον χειμώνα όμως κάποιοι τον έχουμε αλλιώς στο μυαλό μας. Τον έχουμε συνδυάσει με την μυρωδιά του βρεγμένου χώματος και του ξύλου που καίγεται στο τζάκι. Τον βλέπουμε σαν ταινία με πρωταγωνιστές εμάς να πίνουμε ζεστό καφέ και να ακούμε μουσική από το πικ-απ. Να ακούμε τους άλλους που χαλιούνται από την βροχή που δεν τους επιτρέπει να "βγουν", να χαμογελάμε και να κοιτάμε από το παράθυρο.
Ο χειμώνας μας έχει τα δικά του αρώματα και τις δικές του μουσικές, έχει επίσης τις δικές του αναμνήσεις που έρχονται ξανά και ξανά στο μυαλό όταν μας επισκέπτονται τα πρωτοβρόχια. Αυτές οι αναμνήσεις για τον καθένα είναι διαφορετικές, όμως σίγουρα περιέχουν τις σταγόνες από την βροχή στο παράθυρο, την ζεστασιά του σπιτιού, τους ήχους ενός τραγουδιού, την μυρωδιά από έναν καφέ σε μια μεγάλη κούπα και την παρέα ενός καλού φίλου.
Έτσι δεν είναι;

3 σχόλια:

  1. Ξέρεις τί άλλο έχει ??
    έχει το κρύο που μας συγκεντρώνει , που συγκεντρώνει το νου , τις σκέψεις , την ψυχή `
    Έχει το αποκρυσταλλωμένο χάραμα `
    Τα σύννεφα που κάνουν χάζι `
    Την μελωδία από ένα αχνιστό φλυτζάνι -'οπως είπες και εσύ ..
    έχει την κουβέρτα που έχει πάνω της το φλυτζάνι ..και τόσα άλλα !

    Έτσι είναι , ναι ;)

    Γειάά ^.^

    ΑπάντησηΔιαγραφή